icon

Besluit Luchtkwaliteit strikt toegepast

Het Besluit Luchtkwaliteit is al sinds 19 juli 2001 van kracht, maar staat vooral de laatste tijd in de belangstelling. Het is de vertaling van de Europese normen voor luchtkwaliteit in Nederlandse regelgeving. Het besluit geeft luchtkwaliteitsnormen voor zeven verschillende stoffen, te weten zwaveldioxide, lood, stikstofdioxide, stikstofoxiden, zwevende deeltjes, koolmonoxide en benzeen. Het besluit verplicht bestuursorganen om bij de uitoefening van bevoegdheden, die gevolgen kunnen hebben voor de luchtkwaliteit, rekening te houden met de richtwaarden of sterker nog, (voor bepaalde stoffen) de grenswaarden in acht te nemen. Daarnaast verplicht het besluit provincies en gemeenten de luchtkwaliteit te controleren en zo nodig een herstelplan op te stellen.

In een eerdere bijdrage schreven wij al dat de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: “Raad van State”) vond dat bij de totstandkoming van het bestemmingsplan “Stationseiland” door de gemeente Amsterdam ten onrechte de gevolgen voor de luchtkwaliteit niet waren onderzocht. De vaststelling en goedkeuring van een bestemmingsplan dienen namelijk te worden aangemerkt als de uitoefening van bevoegdheden die gevolgen kunnen hebben voor de luchtkwaliteit, waarbij de grenswaarden in acht moeten worden genomen. De Raad van State heeft in deze uitspraak benadrukt dat de grenswaarden gelden voor de buitenlucht van het gehele Nederlands grondgebied.

Uit het Nationaal Luchtkwaliteitsplan blijkt dat Nederland met de huidige maatregelen de normen voor stikstofdioxide en fijn stof niet zal halen. Zolang de normen door de Europese Commissie niet worden opgerekt, zullen de huidige normen de maatstaf zijn. Dit betekent dat bestuursorganen bij de uitoefening van hun bevoegdheden beperkt kunnen worden door de normen, die op sommige plaatsen reeds ruim worden overschreden. Zo zouden ontwikkelingen, zoals de aanleg van nieuwe wegen, geen doorgang kunnen vinden. Daarnaast zullen milieu- en bewonersorganisaties naar de rechter stappen om hun recht op schone lucht op te eisen. Milieudefensie heeft al aangekondigd dat zij de gemeente Den Haag in een procedure bij de bestuursrechter zal betrekken als deze geen maatregelen neemt tegen de dieseldampen op de Veerkades. Of een dergelijke procedure succesvol is, zal nog moeten blijken. Winst voor Milieudefensie zou in elk geval betekenen dat bestuursorganen structurele oplossingen moeten zoeken om onder de normen voor luchtkwaliteit te blijven. De discussie over welk bestuursorgaan bevoegd (en verplicht) is om maatregelen te nemen zal dan per situatie een rol gaan spelen.


Annejet Lamme is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied handel- en ondernemingsrecht

Besluit Luchtkwaliteit strikt toegepast