icon

Reintegreren moet – óók als zieke werknemer uit dienst gaat

Er is een nieuwe sanctie die het niet voldoen aan de reïntegratieverplichting de werkgever bij het einde van het dienstverband duur kan komen te staan

Zieke werknemers belanden tegenwoordig pas na twee jaar ziekte in de WAO. Indien het dienstverband binnen die twee jaar onverwijtbaar eindigt, kunnen werknemers een beroep doen op de Ziektewet (ZW). Sinds de invoering van de Wet Verbetering Poortwachter rusten op werkgevers uitvoerige reïntegratieverplichtingen. Als het dienstverband op korte termijn eindigt zijn veel werkgevers geneigd de zieke werknemer aan zijn/haar lot over te laten omdat deze straks toch in de ZW terechtkomt en daarmee onder verantwoordelijkheid van het UWV valt. Deze denkwijze kan de werkgever duur komen te staan. Sinds 1 maart 2005 is het nieuwe artikel 39a ZW in werking getreden, waarin een sanctie voor de stilzittende werkgever is opgenomen.

Het artikel bepaalt kort gezegd dat het UWV het ziekengeld dat zij aan de werknemer uitbetaalt (maximaal 70% van maximum dagloon), inclusief werkgeversdelen premies werknemersverzekeringen, kan verhalen op de werkgever als het UWV de reïntegratie-inspanningen van de werkgever onvoldoende acht of als de werkgever de regels niet volledig is nagekomen. Het moet wel gaan om een werknemer die inderdaad aanspraak heeft op een ZW-uitkering na einde dienstverband. Het tijdvak van verhaal is ten hoogste 52 weken en wordt afgestemd naar gelang de omstandigheden van het geval. Dit is nader uiteengezet in het “Besluit verhaal ziekengeld”.

Met deze nieuwe sanctie rust er ook meer druk op de meldingsplicht van de werkgever en het opstellen van het reïntegratieverslag. De werkgever moet uiterlijk op de laatste werkdag van de werknemer de arbeidsongeschiktheid melden aan het UWV. Ook moet de werkgever een reïntegratieverslag opstellen en de werknemer hiervan een kopie geven, als de ziekte langer dan 6 weken heeft geduurd. Het UWV beoordeelt de reïntegratie-inspanningen aan de hand van het verslag. Als er geen of een onvolledig verslag is opgesteld stelt het UWV een termijn om het verzuim te herstellen. Als ook dan niets gebeurt, legt het UWV blijkens voornoemd besluit een verhaalssanctie op van tenminste een week ziekengeld inclusief premies. Dit gebeurt ook als blijkt dat de werkgever in principe wel zijn reïntegratieverplichtingen jegens de werknemer is nagekomen.

De vraag rijst wat het UWV nu eigenlijk van de reïntegratie-inspanningen verwacht, als de werknemer binnen afzienbare tijd uit dienst gaat. Het UWV heeft dit nader uiteengezet in de beleidsregels “Beoordelingskader poortwachter”. Hieruit blijkt dat het UWV het niet redelijk acht van de werkgever te eisen dat hij een heel duur reïntegratietraject inzet. Wel kan de werkgever het UWV verzoeken te participeren in de reïntegratiekosten. Als de werkgever het UWV hiertoe niet heeft benaderd, boet het kostenargument van de werkgever aan geldigheid in. Uitgangspunt is voorts dat bij een tijdelijke arbeidsrelatie dezelfde verplichtingen tot reïntegratie gelden als in een vaste arbeidsrelatie.

Ook bij een naderend einde van het dienstverband moet men zieke werknemers dus niet uit het oog verliezen.


Leonore Karsdorp is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied arbeidsrecht

Reintegreren moet – óók als zieke werknemer uit dienst gaat