icon

Dexia: effectenlease is huurkoop

Het Financieel Dagblad meldt dat Bank Labouchere (de rechtsvoorganger van Dexia) al sinds 2001 in interne opleidingen aan haar personeel heeft onderwezen dat effectenlease kwalificeert als huurkoop. Er zijn interne documenten aangetroffen die dit bevestigen.

Voordat ik dit nieuwtje bespreek, wil ik het FD een compliment maken. Zij heeft in dit dossier wederom goed journalistiek werk geleverd. Zij heeft zich duidelijk vastgebeten in het effectenlease dossier, waardoor telkenmale weer nieuwe wendingen (en bewijsstukken!) boven water komen. Het gebeurt niet vaak dat journalisten een zodanige vrijheid krijgen om een zaak zo grondig uit te zoeken. Hier komt, wat mij betreft, de echte waarde van het journalistieke vak tot uitdrukking.

Enfin, uit het interne document blijkt dat Bank Labouchere al in 2001 van mening was dat de effectenlease kwalificeert als huurkoop. Daarnaast werd intern onderwezen dat
telkens de echtgenoot ook toestemming moet geven, bij gebreke waarvan de overeenkomst kan worden vernietigd. Dit standpunt is recht tegenovergesteld aan hetgeen Dexia steeds in alle rechtszaken heeft geroepen. Effectenlease is volgens haar geen huurkoop en de toestemming van de echtgenoot is niet nodig.

Het is nog onduidelijk wat de consequenties zullen zijn van deze ontdekking. Ik zoek het vooralsnog meer in de vraag of Dexia in redelijkheid de door haar gevoerde proceshouding heeft mogen innemen. Wetende dat zij ongelijk heeft, heeft Dexia het standpunt ingenomen dat er geen sprake is van huurkoop. Daardoor zijn jarenlange procedures onvermijdelijk geworden, hetgeen voor iedere normale Nederlander een vrijwel onbetaalbare aangelegenheid is. Dat wordt nog eens versterkt, als men het verkrijgen van een antwoord van de Hoge Raad op de essentiële rechtsvragen zo lang mogelijk traineert. Op deze manier ontstaat een zodanig hoge drempel op voor klanten om hun gelijk te halen, dat zij in een feitelijke dwangpositie komen te verkeren. Aan de ene kant is jarenlang doorprocederen onbetaalbaar, zeker als dat op individuele basis moet, en aan de andere kant is er het risico dat je bij een ongunstige uitspraak financieel ten gronde gaat. Dan is een schikking beter, zelfs als die schikking tegen heug en meug een feitelijke erkenning van de restschuld bevat. Dan weet je immers zeker dat je niet financieel ten gronde gaat. Vooral in het begin van de effectenlease affaire heeft deze tactiek succes opgeleverd, doordat veel klanten het Dexia Aanbod hebben aanvaard.

Wellicht komt deze proceshouding van Dexia thans in een ander daglicht te staan. Wij hebben ons al eens afgevraagd waarom het toch niet was gelukt om op de essentiële rechtsvragen in dit dossier op korte termijn een uitspraak te verkrijgen van de Hoge Raad (klik hier). De aanhangers van de samenzweringstheorie zullen daarvoor de verklaring geven dat de betrokken banken slechts belang hadden bij uitstel, om zo de kosten voor de wederpartijen zo hoog mogelijk te maken. Diezelfde aanhangers zullen dan ook verwijzen naar de uitspraak van de kantonrechter te Alkmaar, waarin de vertragende houding van Dexia expliciet werd gehekeld (in hetzelfde artikel), en naar de procedure in Arnhem waarin Dexia werd opgedragen bepaalde zaken te bewijzen, maar waartoe Dexia voor zover ons bekend niet is overgegaan (klik hier). Wij zijn geen partij in de effectenlease zaken, maar wij blijven ons afvragen waarom het niet is gelukt om op een kortere termijn juridische duidelijkheid te krijgen op enkele essentiële rechtsvragen. Bij dergelijke kwesties moet dat toch sneller kunnen, al is het maar vanwege de grote maatschappelijke onrust en de enorme belangen die op het spel staan.


Jonathan Barth is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied handel- en ondernemingsrecht

Dexia: effectenlease is huurkoop