icon

Algemene voorwaarden in het digitale tijdperk

Nóg een berichtje over de “kleine lettertjes”. Vrijwel alle bedrijven in Nederland werken met algemene verkoop- en leveringsvoorwaarden bij de verkoop van hun producten of levering van hun diensten. Deze voorwaarden moeten door de deze bedrijven uiterlijk bij het sluiten van de overeenkomst worden overhandigd of toegestuurd aan de klant. De wet verplicht hen namelijk om hun wederpartij een redelijke mogelijkheid te bieden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen. Gebeurt dat niet, dan kan de andere partij een beroep doen op de vernietigbaarheid van deze algemene voorwaarden.

Sinds het digitale tijdperk speelt de vraag hoe de algemene voorwaarden ter hand kunnen worden gesteld bij het sluiten van een overeenkomst via internet of e-mail. Volgens de wet kunnen de voorwaarden dan ook via de elektronische weg aan de klant worden overhandigd of toegestuurd. Een bedrijf kan m.a.w. de algemene voorwaarden digitaal meesturen bij het doen van hun offerte of order/ opdrachtbevestiging via e-mail. Maar de algemene voorwaarden moeten dan wel te downloaden zijn, zodat de klant de voorwaarden kan opslaan en voor hem toegankelijk zijn ten behoeve van latere kennisneming. En, als deze manier redelijkerwijs niet mogelijk is, dient een bedrijf vóór het sluiten van de overeenkomst aan de klant bekend te maken waar van deze voorwaarden op internet kan worden kennisgenomen, alsmede dat de algemene voorwaarden op verzoek langs elektronische weg op of andere wijze zullen worden toegezonden.

Een recent gepubliceerde uitspraak van de kantonrechter te Alkmaar is in dit kader wel interessant. In deze procedure was het de vraag of de klant kennis had kunnen nemen van de door de reisorganisatie gehanteerde algemene voorwaarden. De kantonrechter overwoog in dit kader dat een redelijke en praktijkgerichte uitleg van de wettelijke regels de strekking heeft dat een klant kennis heeft kunnen nemen van de algemene voorwaarden als hij bij het sluiten van de overeenkomst daarmee bekend was of geacht kon worden daarmee bekend te zijn. Dat zal in beginsel ook het geval zijn indien – zoals in dit geval – vast staat dat de klant kennis heeft genomen van de website van het bedrijf en middels die website via een duidelijk herkenbare link op eenvoudige wijze kennis kan worden genomen van de algemene voorwaarden. In dit geval heeft de kantonrechter echter geoordeeld dat de klant weliswaar via de website en de link “algemene info” kennis heeft kunnen nemen van de algemene voorwaarden, maar dat niet gezegd kan worden dat de algemene voorwaarden zijn opgenomen achter een duidelijke herkenbare link. Het beroep op vernietiging van de algemene voorwaarden door de klant wordt daarom gehonoreerd.

Verder heeft de kantonrechter in Haarlem op 29 augustus 2007 een interessante uitspraak gedaan, waarbij de scheidslijn bij de totstandkoming van een overeenkomst via het papier of via internet door elkaar loopt. In deze procedure ging het om de vraag, of bij het contracteren via de papieren weg het enkel verwijzen naar een website waar de algemene voorwaarden kunnen worden gedownload, voldoende was. Deze kantonrechter achtte het gebruik van het internet in het huidige tijdsgewricht inmiddels zodanig ingeburgerd, dat het op elektronische wijze beschikbaar stellen van algemene voorwaarden gelijkwaardig geacht kan worden aan de feitelijke terhandstelling daarvan.

Dit is nogal een uitbreiding van de elektronische terhandstelling zoals in de wet voorzien. De wet voorziet namelijk alleen in het elektronisch ter hand stellen van algemene voorwaarden als de overeenkomst ook langs elektronische weg is aangegaan. Deze uitspraak breidt de wet dus uit door bij schriftelijke overeenkomsten die niet via internet of e-mail tot stand zijn gekomen de mogelijkheid te geven de algemene voorwaarden digitaal ter hand te stellen.


Stephanie Mekking is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied handel- en ondernemingsrecht

Algemene voorwaarden in het digitale tijdperk