icon

Wet Luchtkwaliteit in werking getreden

In onze eerdere bijdragen hebben wij u geïnformeerd over de nieuwe Wet luchtkwaliteit. Deze wet is met ingang van 15 november 2007 in werking getreden. Met deze wijziging van de Wet milieubeheer wordt met name het realiseren van kleine en middelgrote projecten eenvoudiger gemaakt. Het is voor gemeenten en projectontwikkelaars te hopen dat hiermee een eind is gekomen aan de vele vertragingen van (bouw-)projecten als gevolg van de toets aan de normen voor luchtkwaliteit.

Oude regeling (Besluit luchtkwaliteit 2005)
Volgens het “oude” Besluit luchtkwaliteit 2005 moet in beginsel voor elk bestemmingsplan of artikel 19-besluit ten behoeve van een nieuw project onderzoek worden uitgevoerd naar de gevolgen ervan voor de luchtkwaliteit. Ook wanneer een project bijvoorbeeld slechts voorziet in de realisatie van 50 woningen en de bijdrage aan de luchtvervuiling nihil is. In de praktijk is gebleken dat dit verplichte onderzoek nog al eens tot discussies leidt. Ook wanneer er een zorgvuldig en compleet onderzoek naar de luchtkwaliteit is uitgevoerd, betekent dit nog niet automatisch dat het project op dit punt “Raad van State proof” is. Het uitvoeren van gedegen onderzoek blijkt ingewikkeld en is bovendien kostbaar.

Ook volgens de nieuwe wet kunnen (onder meer) bestemmingsplannen en artikel 19-besluiten alleen doorgang vinden wanneer aannemelijk wordt gemaakt dat kan worden voldaan aan de grenswaarden voor luchtkwaliteit. In beginsel zal dit, net als in de oude situatie, met onderzoek aangetoond moeten worden. In zoverre verandert er niets.

Nieuw is dat projecten ook gerealiseerd kunnen worden indien deze “niet in betekenende mate” bijdragen aan luchtvervuiling. In de op grond van de wet vastgestelde “Regeling niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteit)” zijn categorieën van gevallen (projecten) aangewezen die in ieder geval “niet in betekenende mate” bijdragen aan de luchtvervuiling. Een nadere toets aan de grenswaarden (en dus onderzoek luchtkwaliteit) lijkt dan niet aan de orde.

Concreet gaat het om nieuwe bedrijven, infrastructuur, kantoorlocaties en woningbouwlocaties. Voor elke categorie is een maximum programma opgenomen. Zolang het project binnen dat programma blijft, draagt het “niet in betekenende mate” bij aan de luchtvervuiling.

Vooralsnog gaat het om projecten met een relatief beperkt programma. Voor een woningbouwlocatie met één ontsluitingsweg geldt bijvoorbeeld een maximum van 500 woningen en voor een woningbouwlocatie met twee ontsluitingswegen een maximum van 1000 woningen. Zodra er een “nationaal programma” is vastgesteld met maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren, worden deze maxima echter aanzienlijk verruimd. Voor een woningbouwlocatie komen de bovengenoemde maxima dan op 1500 respectievelijk 3000 woningen te liggen.

De praktijk moet uitwijzen of de nieuwe wet inderdaad het realiseren van projecten zal vereenvoudigen, en of vertragingen en daarmee samenhangende kosten en onzekerheid kunnen worden voorkomen.

Wet Luchtkwaliteit in werking getreden