icon

All – in uurloon?

Albert Heijn, Etos en Gall&Gall hebben bedacht dat zij werknemers met een kleine parttime baan (minder dan gemiddeld 12 uur per week), vanaf begin dit jaar een all-in uurloon gaan betalen. Dit houdt in dat loonbestanddelen die normaalgesproken één keer per jaar worden uitbetaald, zoals vakantietoeslag en een vaste winstuitkering, worden versleuteld in het uurloon en op die manier in feite vooruit worden betaald. In dit geval, en dat is ongebruikelijk, worden ook vakantie- en ADV uren in het uurloon verwerkt. Waar deze uren normaalgesproken tot uitbetaling komen wanneer een werknemer vrij neemt, worden deze bij de drie Ahold-winkels vooruit betaald. Kennelijk hebben deze werkgevers daar een voordeel bij, naar ik aanneem zit dat er voornamelijk in dat het uurloon op deze manier er veel aantrekkelijker uitziet. Met name jongeren, die een belangrijk deel van de kleine parttime baantjes bij de winkels vervullen, zullen daar gevoelig voor zijn. Daar staat voor hen wel tegenover dat zij, als zij hun opgebouwde vrije uren opnemen, geen betaling ontvangen gedurende die vrije tijd, die hebben ze dan immers al bij vooruitbetaling gekregen.

Vakbonden FNV en CNV, vinden deze manier van loon (etc.) uitbetalen maar niets. Zij waren van mening dat het in strijd met wet en de diverse van toepassing zijnde CAO’s was. Verder menen de bonden dat de (vooruit) betaling van salaris over nog niet genoten vakantiedagen de werknemer beperkt in zijn recht om naar eigen keuze vrije dagen op te nemen. Daar zit natuurlijk wel iets in: werknemers die geen betaling krijgen over een vrije dag zullen minder snel geneigd zijn om zo'n vrije dag op te nemen. Of zij dat als bezwaarlijk ervaren staat te bezien nu het voor de meesten van hen vrij eenvoudig zal zijn met hun werktijden te schuiven zodat ze vrij kunnen hebben wanneer ze dat willen, én een aantrekkelijk uurloon verdienen.

De voorzieningenrechter te Haarlem oordeelde in het door de bonden aangespannen Kort Geding dat er geen strijd was met de wet, noch met de toepasselijke CAO’s (die juist allerlei openingen bieden voor het anders behandelen van “kleine parttimers”) noch met Europese regelgeving die slechts eist dat van de opgebouwde vrije uren een aparte registratie wordt bijgehouden.
Nu de bonden onvoldoende weerspraken dat Albert Heijn cs. harde toezeggingen hadden gedaan terzake het niet verhinderen van het opnemen van vrije tijd, en het integendeel juist zullen monitoren dat ook parttimers tijdig en voldoende vrije tijd opnamen, oordeelde de rechter dat het recht op vrije tijd niet in het gedrang was. Van het benadelen van parttimers was naar zijn oordeel geen sprake, hij achtte deze wijze van (vooruit) betalen eerder een voordeel voor de betreffende werknemers.

Een all-in uurloon mag dus, mits de CAO die mogelijkheid biedt, aparte registratie wordt bijgehouden van de opgebouwde vrije uren, en zolang de werkgever de werknemers volledig in staat stelt om vakantiedagen op te nemen. Dat een dergelijke manier van loon betalen gemeengoed wordt voor werknemers die meer uren per week werken lijkt niet voor de hand liggend.


Fleur Costa Baiôa is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied arbeidsrecht

All – in uurloon?