icon

Werkgever aansprakelijk voor fouten Arbodienst

Eerder schreven wij over de vraag of het UWV een loonsanctie op kan leggen wegens nalaten van reïntegratieinspanningen wanneer de werkgever zich heeft gebaseerd op een foutief medisch oordeel van de arbodienst. De rechtbank Assen oordeelde destijds dat dit niet mogelijk was omdat noch uit de wet- en regelgeving, noch uit de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep, valt af te leiden dat een werkgever een risicoaansprakelijkheid heeft voor een medisch foutief oordeel van de arbodienst. De werkgever mag dan ook van de advisering van de arbodienst uitgaan, tenzij er omstandigheden zijn om te twijfelen aan de juistheid en/of de consistentie van dat advies.

Ook een aantal andere rechtbanken, waaronder die van Leeuwarden, Den Haag en 's Hertogenbosch, oordeelden gelijk met de rechtbank Assen dat het UWV in dat geval geen loonsanctie op mag leggen.
De vraag was of het hoogte rechtscollege, de Centrale Raad van Beroep, hierover zou oordelen.

Deze vraag is nu beantwoord: in een tweetal onlangs gepubliceerde uitspraken heeft de Centrale Raad van Beroep, anders dan voornoemde rechtbanken, geoordeeld dat de werkgever ook verantwoordelijk is voor een foutief medisch oordeel van de bedrijfsarts. De Centrale Raad Beroep overweegt ter zake dat op basis van de wetgeschiedenis de werkgever verantwoordelijk is en blijft voor de reïntegratie van de werknemer en derhalve ook verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de geleverde diensten van de door de werkgever ingeschakelde diensten, waaronder de arbodienst. Heeft de ingeschakelde arbodienst een fout gemaakt op basis waarvan de werkgever een loonsanctie opgelegd krijgt, dan kan de werkgever de betrokken dienstverlener civielrechterlijk aansprakelijk stellen, aldus de Centrale Raad van Beroep. Kort samengevat draagt de werkgever risicoaansprakelijkheid voor het eventueel falen voor door een door hem verplicht in te schakelen dienstverlener.

Hoewel dit vanuit wetstechnisch oogpunt strikt juridisch wellicht een juist standpunt is, komt het mij vreemd voor dat een werkgever verantwoordelijk wordt gehouden voor de kwaliteit van een deskundige die hij op grond van diezelfde wet verplicht is in te schakelen, terwijl deze werkgever niet over de mogelijkheid beschikt om de kwaliteit inhoudelijk te toetsen. Met andere woorden, het druist tegen het rechtsgevoel in dat een sanctie, ook al is dit een reparatoire sanctie, kan worden opgelegd voor een overtreding die door de overtreder nota bene op grond van dezelfde wet- en regelgeving als de sanctie wordt opgelegd, niet kan worden voorkomen.

De gevolgen hiervan kunnen, zeker voor kleine werkgevers, enorm zijn. Niet alleen draagt de werkgever nu de loonkosten voor de eerste twee jaar ziekte, ook draait hij op voor de loon- en reïntegratiekosten van een derde ziektejaar. Daar komen de kosten voor een bestuursrechtelijke procedure tegen de loonsanctie bij alsmede de kosten voor een civiele procedure tegen de arbodienst. Daarbij komt ook nog eens dat het maar de vraag is of de werkgever alle geleden schade civielrechtelijk kan verhalen omdat in de algemene voorwaarden van de arbodienst vaak de aansprakelijkheid is gelimiteerd tot een maximum bedrag. Kleine werkgever redden het vaak financieel niet om jarenlang te procederen tegen het UWV en de arbodienst, zodat één zieke werknemer voor het bedrijf fataal kan zijn. Dat kan toch niet de bedoeling zijn van de wetgever?

Het enige wat u als werkgever kan doen om deze problemen te voorkomen is om, ook wanneer er geen geschil is tussen u en de werknemer, het UWV al in een vroeg stadium te betrekken bij de reïntegratie door tussentijds een deskundigenoordeel te vragen.


Fleur Costa Baiôa is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied arbeidsrecht

Werkgever aansprakelijk voor fouten Arbodienst