icon

Nogmaals: rokken en broeken

Kent u dat? Op een ochtend valt je een rode fiets op terwijl je nooit rode fietsen ziet, en in het uur daarna zie je er nog vijf. Dat gevoel bekroop me toen ik, nadat ik in juni had geschreven over mannen die in een rok naar hun werk kwamen, las over een vrouw die dat ook wilde. Dat lijkt minder opmerkelijk maar dat leidde – anders dan bij de mannen – tot een rechtszaak omdat haar werkgever dat niet toestond.

De werkneemster werkt bij een schoonmaakbedrijf dat – net als de Zweedse spoorwegen – bedrijfskleding kent: een broek en een polo. De vrouw wilde geen broek aan maar een rok, maar die werd door de werkgever niet ter beschikking gesteld. De vrouw vermaakte daarop de haar ter beschikking gestelde broek tot een rok, en verscheen daarin op het werk. De werkgever was het er niet mee eens en – hoe triviaal het ook lijkt – het leidde uiteindelijk tot een heus conflict: mevrouw werd op non actief gesteld, haar salaris werd gestopt en ze voerde een kort geding.

Wat ze won. De rechter erkende wel het recht van de werkgever om kledingvoorschriften te stellen maar dat recht werd, zoals de rechter het fraai formuleerde, begrensd door de eisen van redelijkheid. De rok was representatief, deed het uiterlijk van de bedrijfskleding niet teniet (hij was van dezelfde stof en kleur) en mevrouw moest de gelegenheid krijgen die rok te dragen. Haar vordering tot weder tewerkstelling werd toegewezen, en haar salarisvordering (dus) ook. (Die zou trouwens sowieso zijn toegewezen omdat de betreffende cao al voorschrijft dat non-actiefstelling altijd met behoud van loon is).

Opmerkelijke uitspraak? Neu, eerder een opmerkelijk conflict. Je vraagt je met name af waarom beide partijen het nu zo belangrijk vonden – waarom wilde die vrouw per se een rok aan en waarom wilde de werkgever dat per se niet? Wat opvalt is dat vooral de redenen voor het dragen van een rok geheel onbesproken blijven – je zou verwachten dat bij een afweging van wat redelijk is wordt betrokken waarom het dragen van een lange broek een probleem is, maar dat blijft een raadsel.

En mocht u zich afvragen hoe het is afgelopen met de Zweedse machinisten – die mogen inmiddels toch in een korte broek naar hun werk. De werkgever is “om”gegaan en stelt korte broeken beschikbaar als bedrijfskleding in de zomer. Waarbij wel grappig – en sportief – is dat de werkgever daarbij heeft aangegeven dat als de heren desondanks liever rokken blijven dragen, dat mag.


Arco Siemons is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied arbeidsrecht

Nogmaals: rokken en broeken