icon

Europa: migrerende werknemers en hun verzekeraars moeten buitenlandse artsen vertrouwen

Werknemers die binnen Europa migreren, kunnen bij ziekte in ingewikkelde situaties terecht komen. Het Hof van Justitie in Luxemburg heeft in een arrest van 12 april 2005 getracht hierin enige helderheid te scheppen. In deze zaak ging het om een vrouw die de Duitse nationaliteit had en in Spanje woonde. Zij was aangesloten bij het algemene socialezekerheidsstelsel van Spanje. Toen zij voor familiebezoek van langere duur naar Duitsland wilde gaan, heeft zij het Spaanse bevoegde orgaan (“Insalud”) om afgifte van een zogenaamd formulier E 111 verzocht. Dit formulier geeft de verzekerde wiens gezondheidstoestand onmiddellijke behandeling behoeft tijdens verblijf in een andere lidstaat, het recht op verstrekkingen in die lidstaat.

Tijdens haar verblijf in Duitsland werd een kwaadaardige tumor bij de vrouw geconstateerd, waardoor zij ieder moment kon overlijden. Om de noodzakelijke medische behandeling in Duitsland te kunnen voortzetten verzocht zij het Spaanse Insalud om afgifte van een formulier E 112. Dit formulier geeft toestemming om naar een andere lidstaat te reizen om daar een passende medische behandeling te ondergaan. De Duitse artsen besloten vervolgens dat de vrouw moest worden overgebracht naar een Zwitserse kliniek in Zürich, die als enige de benodigde operatie met een reële kans van slagen kon uitvoeren. De vrouw betaalde zelf de kosten van behandeling in Zürich en vroeg vervolgens om terugbetaling hiervan bij het Spaanse Insalud. Insalud wees dit verzoek af en stelde onder meer dat voor de vergoeding van medische zorg die is verstrekt in een derde land, uitdrukkelijk toestemming vooraf moet zijn verleend.

Het Hof van Justitie oordeelde dat Insalud de kosten wel moest voldoen. Volgens het Hof is het nu juist de bedoeling van de formulieren E 111 en E 112 om het orgaan van de verblijfstaat en de erkende artsen te garanderen dat de patiënt het recht heeft om in die lidstaat een behandeling te ondergaan waarvan de kosten zullen worden gedragen door de lidstaat van verzekering. De artsen in de verblijfstaat zijn het best in staat om te beoordelen welke behandeling noodzakelijk is. Het orgaan van de lidstaat van verzekering moet vertrouwen op de betreffende erkende artsen, nu zij worden geacht gelijkwaardige waarborgen te bieden als artsen in het eigen land. Het is ook aan de artsen van de verblijfstaat om te beslissen of de patiënt naar een andere lidstaat moet worden gebracht voor behandeling. Het is daarbij niet van belang dat het derde land, in dit geval Zwitserland, geen lid is van de Europese Unie.

Het Hof heeft geoordeeld dat de ziektekosten van iemand die om spoedeisende medische redenen in een derde land moet worden opgenomen, door het sociale zekerheidsorgaan van de lidstaat van verblijf moeten worden vergoed volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke bepalingen. Vervolgens moet het orgaan van de lidstaat van verzekering deze kosten aan het orgaan van de verblijfstaat terugbetalen. Het heeft de vrouw zelf niet meer kunnen baten. Zij was reeds overleden toen het arrest werd gewezen. Insalud moest de kosten rechtstreeks aan haar erfgenamen voldoen.


Leonore Karsdorp is niet meer werkzaam bij Wieringa Advocaten. Indien u een vraag heeft naar aanleiding van deze blog dan kunt u zich wenden tot één van de advocaten binnen het praktijkgebied arbeidsrecht

Europa: migrerende werknemers en hun verzekeraars moeten buitenlandse artsen vertrouwen